ج : هر چند احكام فوق الذّكر تنها احكامى بود كه در اين غزوه به نصّ قرآن ثابت شد ، امّا به طور مطلق اينها تنها احكام تشريع شده در اين غزوه نبود ، چه ، احكام فراوان ديگرى نيز وجود دارد كه طىّ اين غزوه از طريق سنّت عملى رسول خدا ( ص ) ثابت شده ، آن سان كه ابن قيّم در كتاب زاد المعاد فى هدى خير العباد فصل مستقلى را به اين بحث اختصاص داده است . 529 - در اينجا مقتضى است به پاره اى از احكامى كه ابن قيّم ذكر كرده است اشاره كنيم : يك : احرام بستن براى عمره در ماه‌هاى حجّ جايز ؛ صحيح و استمرار آن لازم است و هر چند احرام بستن براى عمره از خارج ميقات « 10 » نيز صحيح مىباشد ، احرام از ميقات براى عمره افضل است ، بدان سان كه رسول خدا ( ص ) براى عمرهء خود از ميقات ذى الحليفه احرام بست و از همين ميقات براى حجّ نيز محرم شد . دو : اشعار قربانى [ حج قران ] جايز است و نوعى مثله كردن به شمار نمىرود . اشعار بدين ترتيب است كه پس از اختصاص دادن حيوان به قربانى شدن در مكّه به منظور حجّ ، شكافى در بينى او به علامت اين كه اين حيوان قربانى حج است . به طور طبيعى وقتى اشعار جايز باشد اختصاص قربانى و همراه كردن آن در سفر حج [ البتّه حج قران ] و در هنگام احرام بستن خودبخود يك سنّت خواهد بود ، چرا كه اين سنت رسول خدا ( ص ) بود كه قربانيهايى براى حج مشخّص كرد و با خود همراه ساخت و آنها را اشعار كرد . در ميان اين شتران قربانى شترى نيز وجود داشت كه قبلا از آن ابو جهل بوده و به عنوان غنيمت در اختيار مسلمانان قرار گرفته و اينك رسول خدا ( ص ) آن را در رديف شتران قربانى قرار داده بود تا بدين وسيله خشم ابو جهل را برانگيزد .

--> ( 10 ) ميقات مكانهايى مشخّص در سر راه مكّه است كه از سوى رسول خدا ( ص ) معين شده و مسافر حق ندارد بدون احرام بستن از آنها بگذردم .